آپنه خواب یا وقفه تنفسی؛ انواع | علائم | علل و روش های تشخیص و درمان آن | بیماری

: وقتی که بحث خواب شبونه به میان میاد، بیشتر ما فقط به تعداد ساعات خواب توجه می کنیم، اما کیفیت خواب شبونه هم درست به اندازه کمیت اون مهمه. خواب شبونه خوب باید پیوسته، عمیق و بدون بیدار شدنای تکراری باشه. موارد بسیاری وجود دارن که می تونن در خواب شبونه شما مشکل بسازن و باعث شن که در طول روز احساس سستی و بی حالی کنین، از این موارد میشه به دندون قروچه، سندروم پای بی قرار و … اشاره کرد. اما یکی از مهم ترین اختلالاتی که می تونه بسیار خطرناک و در بعضی موارد حتی مرگبار باشه، آپنه خواب یا معطلی تنفسی درهنگام خوابه. با ما همراه باشین تا به طور کامل با این مشکل خواب جدی و شایع آشنا شید.

بررسی خلاصه

شکلای جور واجور اصلی آپنه خواب عبارتند از:

  • آپنه خواب انسدادی: فرم شایع تر آپنه س و وقتی اتفاق میفته که عضلات گلو شل می شن.
  • آپنه خواب مرکزی: وقتی اتفاق میفته که مغز شما سیگنالای صحیحی به عضلات کنترل کننده تنفس نمی فرستد.
  • سندروم آپنه خواب جداسازی نشده: این نوع آپنه که به آپنه خواب مرکزیِ نیازمند به درمان هم معروفه، وقتی اتفاق می افته که فرد به طور همزمان گرفتار به آپنه خواب انسدادی و مرکزی باشه.

اگه فکر می کنین که ممکنه به یکی از شکلای جور واجور آپنه خواب گرفتار باشین، به دکتر مراجعه کنین. درمان مناسب می تونه علائم شما رو کم کنه و به پیشگیری از مشکلات قلبی و بقیه مشکلات هم کمک کنه.

علائم آپنه خواب

علائم و نشونه های دو آپنه خواب انسدادی و مرکزی، مشترک هستن و بعضی وقتا همین مسئله، تشخیص نوع آپنه رو مشکل می کنه.

عادی ترین علائم و نشونه های آپنهای خواب انسدادی و مرکزی عبارتند از:

  • خروپف با صدای بلند که معمولا در آپنه خواب انسدادی مشخص تره
  • تنفس منقطع در طول خواب طوری که افراد دیگه متوجه اون شن
  • پریدن یهویی از خواب به همراه تنگی نفس که به احتمال زیاد نشون دهنده آپنه خواب مرکزیه
  • بیدار شدن از خواب با دهن خشک یا گلودرد
  • سردرد صبحگاهی
  • ناتوانی در موندن در حالت خواب (بی خوابی)
  • خواب آلودگی شدید در طول روز (خواب زدگی)
  • مشکلات توجه
  • تحریک پذیری

چه وقتی باید به دکتر مراجعه کنین؟

: آپنه خواب یا معطلی تنفسی؛ شکلای جور واجور، علائم، علل و روشای تشخیص و درمان اون

تبلیغات

  • خرید بلیط هواپیما

اگه شما یا یکی از اعضای خونواده تون متوجه موارد زیر شدید، با دکتر متخصص مشورت کنین:

  • خروپف با صدای بلند به حدی که خواب بقیه یا خودتون رو بهم بزنه
  • تنگی نفس، احساس خفگی یا نفس نفس زدنی که شما رو از خواب بیدار کنه
  • معطلیای متناوب در تنفس، در طول خواب
  • خواب آلودگی شدید در طول روز که ممکنه باعث خوابیدن شما در بین کار، تماشای تلویزیون یا حتی رانندگی شه

خیلی از مردم خروپف رو به عنوان علامتی جدی درنظر نمی گیرن و البته تموم افراد گرفتار به آپنه خواب، خروپف نمی کنن؛ اما اگه بلند خروپف می کنین (به خصوص اگه خروپف تون به طور متناوب قطع و وصل می شه) حتما به دکتر مراجعه کنین.

درمورد هرگونه مشکل خواب که می تونه باعث خستگی طولانی، خواب آلودگی شدید و تحریک پذیری شما شه، از دکتر تون سؤال کنین. خواب آلودگی شدید در طول روز (خواب زدگی)، می تونه بر اثر آپنه خواب یا مشکلات دیگری مثل نارکولپسی باشه.

علل

علل آپنه خواب انسدادی

آپنه انسدادی وقتی اتفاق می افته که ماهیچه های پشت گلوی شما شل می شن. این عضلات از کام نرم، زبون کوچیک (بافت مثلثی شکلی که از کام نرم آویزانه)، لوزها، دیواره های جانبی گلو و زبون پشتیبانی می کنن.

وقتی که این عضلات شل می شن، راه هوایی شما در بین نفس کشیدن (دَم) باریک یا بسته می شه و شما نمی تونین هوای کافی دریافت کنین. این ممکنه سطح اکسیژن خون شما رو پایین بیاره.

مغز شما این ناتوانی در نفس کشیدن رو حس می کنه و شما رو به مدت کوتاهی از خواب بیدار می کنه تا بتونین راه هوایی خود رو دوباره باز کنین. این بیدار شدن معمولا اون قدر کوتاهه که شما اونو به یاد نمیارید.

ممکنه در بین خوابیدن صدای خرناس، خفگی یا نفس نفس زدن از شما شنیده شه. این الگو می تونه در طول شب، ۵ تا ۳۰ بار (یا بیشتر) در هر ساعت تکرار شه. این مشکلات بر توانایی شما در رسیدن به فازهای مطلوب و عمیق خواب اثر منفی می ذارن و شاید شما در طول ساعات بیداری تون احساس خواب آلودگی می کنین.

ممکنه که افراد گرفتار به آپنه خواب انسدادی متوجه نشن که خواب شون قطع شده. درواقع بعضی از افراد گرفتار به این نوع از آپنه خواب، فکر می کنن که در تموم طول شب، خواب راحت و خوبی داشتن.

علل آپنه خواب مرکزی

آپنه خواب مرکزی نسبت به آپنه خواب انسدادی، کمتر اتفاق میفته و وقتی روی میده که مغز شما نتونه سیگنالا رو به عضلات تنفسی منتقل کنه. این بدون معناست که شما واسه یه مدت کوتاه هیچ تلاشی واسه نفس کشیدن نمی کنین. در این صورت ممکنه که با تنگی نفس از خواب بیدار شید یا واسه خوابیدن یا در خواب موندن به سختی تقلا کنین.

عوامل خطر

آپنه خواب می تونه واسه هر انسانی اتفاق بیفته. اما عوامل خاصی وجود دارن که احتمال دچار شدن به آپنه خواب رو زیاد می کنن:

عواملی که احتمال دچار شدن به آپنه خواب انسدادی رو بالا می برن

  • اضافه وزن: آدمایی که چاق هستن، ۴ برابر آدمایی با وزن طبیعی، در خطر آپنه قرار دارن. رسوبات چربی در دور و بر راه هوایی فوقانی می تونه تنفس شما رو بسته کنه. اما همه کسائی که آپنه خواب دارن، دارای اضافه وزن نیستن.
  • دور گردن: آدمایی که گردنای کلفت تری دارن، ممکنه راه های هوایی باریک تری دارا باشن. دور گردن ۴۳ سانتی متر به بالا در مردان و ۳۸ سانتی متر به بالا در زنان، خطر دچار شدن به آپنه خواب رو زیاد می کنه.
  • باریک بودن راه هوایی: ممکنه گلوی شما به طور ارثی باریک باشه یا ممکنه لوزها یا آدنوئیدها (لوزه سوم) بزرگ شن و راه هوایی رو ببندن، به خصوص در کودکان گرفتار به آپنه خواب.
  • مرد بودن: احتمال دچار شدن به آپنه خواب در مردان ۲ برابر زنونه. با اینحال، خطر دچار شدن به آپنه خواب در زنان دارای اضافه وزن و در دوران یائسگی زیاد می شه.
  • مُسن بودن: آپنه خواب در سالمندان بسیار شایع تره.
  • سابقه خانوادگی: اگه یک یا چند نفر از اعضای خونواده شما گرفتار به آپنه خواب باشن، خطر دچار شدن شما به آپنه زیاد می شه.
  • به کار گیری الکل، آروم بخش ها و خواب آورها: این مواد ماهیچه های گلو رو شل می کنن.
  • سیگار کشیدن: احتمال ابتلای افراد سیگاری به آپنه خواب انسدادی، ۳ برابر کسانیه که هیچوقت سیگار نکشیده ان. سیگار کشیدن می تونه اندازه التهاب و احتباس مایع رو در راه هوایی فوقانی زیاد کنه. این خطر بعد از ترک سیگار، به طور زیادی کم میشه.
  • گرفتگی بینی: اگه در نفس کشیدن از بینی مشکل دارین، خواه این مشکل به خاطر ساختار تنفسی تون باشه یا به وجود اومده به وسیله آلرژی، احتمال ابتلای شما به آپنه خواب انسدادی بیشتره.

عواملی که احتمال دچار شدن به آپنه خواب مرکزی رو بالا می برن

  • مُسن بودن: افراد میانسال و سن و سال دار در خطر بیشتری واسه دچار شدن به آپنه خواب مرکزی قرار دارن.
  • مشکلات قلبی: افراد گرفتار به مشکل احتقانی قلب، بیشتر در خطر دچار شدن به آپنه خواب مرکزی قرار دارن.
  • به کار گیری مُسکنای نارکوتیک (مخدر): داروهای اپیوئید (مخدر)، خصوصا شکلای جور واجور طولانی اثر اونا مانند متادون، خطر دچار شدن به آپنه خواب مرکزی رو زیاد می کنن.
  • سکته مغزی: آدمایی که قبلا دچار سکته مغزی شدن، بیشتر از بقیه در خطر دچار شدن به آپنه خواب مرکزی یا آپنه خواب مرکزی نیازمند به درمان (آپنه خواب جداسازی نشده)، قرار دارن.

مشکلات آپنه خواب

آپنه خواب یه جور وضعیت پزشکی جدی درنظر گرفته می شه و ممکنه مشکلات زیر رو به دنبال داشته باشه:

۱. خستگی در طول روز

بیداریای تکراری به وجود اومده به وسیله آپنه خواب، خواب عمیق و نرمال رو غیرممکن می سازه. افراد گرفتار به آپنه خواب بیشتر به خواب آلودگی شدید در طول روز، خستگی و تحریک پذیری دچار می شن.

ممکنه که شما در تمرکز کردن هم دچار مشکل شید یا فهمیده باشین که در محل کار، در بین تماشای تلویزیون یا حتی درهنگام رانندگی خواب تون می بره. احتمال تصادف وسایل نقلیه یا بروز حادثه در محل کار در افراد گرفتار به آپنه خواب بیشتره.

هم اینکه ممکنه که احساس کنین تندمزاج، دمدمی مزاج یا دپرس شدین. کودکان و نوجوانان گرفتار به آپنه خواب ممکنه کارکرد ضعیفی در مدرسه دارا باشن یا مشکلات رفتاری پیدا کنن.

۲. فشار خون بالا یا مشکلات قلبی

اُفت یهویی سطوح اکسیژن خون که در طول آپنه خواب اتفاق میفته، فشار خون رو زیاد می کنه و سیستم قلبی -عروقی رو تحت فشار قرار میده. اگه آپنه خواب انسدادی دارین، خطر ابتلای شما به فشار خون بالا (مریضی فشار خون) بیشتره.

آپنه خواب انسدادی می تونه خطر حملات قلبی تکراری و ضربان قلب عجیب مانند فیبریلاسیون دهلیزی رو زیاد کنه. آپنه خواب انسدادی، احتمال سکته مغزی رو هم زیاد می کنه. اگه مریضی قلبیِ زمینه ای وجود داشته باشه، اپیزودهای زیاد کاهش اکسیژن خون (هیپوکسی یا هیپوکسمی) می تونه به مرگ یهویی به وجود اومده به وسیله نامنظمی ضربان قلب منجر شه.

۳. دیابت نوع ۲

افراد گرفتار به آپنه خواب در مقایسه با آدمایی که این مشکل خواب رو ندارن، بیشتر در برابر دچار شدن به مقاومت به انسولین و دیابت نوع ۲ قرار دارن.

۴. سندروم متابولیک

این مشکل، یه سری از بقیه عوامل خطریه که با خطر بالای مریضی قلبی در رابطه هستن. بیماریایی که سندروم متابلویک رو تشکیل میدن، عبارتند از فشار خون بالا، کلسترول عجیب، قند خون بالا و افزایش اندازه دور کمر.

۵. مشکلات به وجود اومده به وسیله مصرف داروها و عمل جراحی

مصرف بعضی از داروها و هم اینکه بیهوشی عمومی در افراد گرفتار به آپنه خواب انسدادی، ممکنه که عوارضی رو به دنبال داشته باشه. احتمال دچار شدن این آدما به مشکلات پس از جراحی در جراحیای مهم، بیشتر از دیگرونه، چون که اونا مستعد دچار شدن به مشکلات تنفسی هستن، به خصوص وقتی که بی حال یا بیهوش به پشت دراز میکشن. قبل از عمل جراحی به دکتر تون اطلاع بدین که به آپنه خواب دچارید و تحت چه درمانی هستین.

۶. مشکلات کبد

احتمال دریافت یافته های عجیب از تستای کارکرد کبد در افراد گرفتار به آپنه خواب بیشتره و کبدشون معمولا نشونه هایی از زخم رو نشون میده. این آسیب ایه که به مریضی کبد چرب غیرالکلی معروفه.

۷. کم خوابی یا بی خوابی همسر

خروپف با صدای بلند می تونه مانع شه که دور و بریا شما، ازجمله همسرتون استراحت و خواب کافی دارا باشن و ممکنه که در روابط شما مشکل بسازه. در خیلی از اوقات، ممکنه که همسرتون مجبور شه به اتاق یا حتی طبقه دیگری از خونه بره تا بتونه بخوابه؛ و حتی اگه خروپف شما رو تحمل کنه و محل خوابش رو تغییر نده، مطمئنا دچار محرومیت از خواب می شه.

تشخیص

ممکنه که دکتر شما، براساس علائم و نشونه هایی که دارین، مشکل تون رو بررسی کنه یا احتمال داره که شما رو به یه مرکز مشکل خواب برگشت دهد. در این مرکز، متخصص خواب می تونه تشخیص بده که شما به ارزیابیای بیشتر نیاز دارین یا خیر.

اینجور ارزیابیایی معمولا شامل نظارت شبونه بر تنفس و بقیه عملکردهای بدن در طول خواب می شن. حتی ممکنه که خواب فرد در خونه مورد آزمایش قرار بگیره. تستایی که واسه تشخیص آپنه خواب به کار می رن، عبارتند از:

  • پلی سومنوگرافی شبونه: در طول این تست، شما به دستگاهی وصل میشین که فعالیت قلب، ریه، مغز، الگوهای تنفس، حرکات دست و پا و سطوح اکسیژن خون شما رو در بین خواب تحت نظر میگیره.
  • تستای خواب خونگی: در بعضی از موارد، دکتر تون تستای ساده ای رو واسه تشخیص آپنه خواب بهتون میده که می تونین در خونه از اونا استفاده کنین. این تستا معمولا شامل اندازه گیری ضربان قلب، سطح اکسیژن خون، جریان هوا و الگوهای تنفسی شمان. اگه آپنه خواب داشته باشین، نتیجه آزمایشا، اُفت سطوح اکسیژن در طول آپنها و افزایش بعد اونا با بیدار شدن رو نشون میده.

اگه یافته های عجیب باشن، ممکنه که دکتر تون بتونه بدون انجام تستای بیشتر، درمان شما رو شروع کنه. دستگاه های قابل حملی که واسه نظارت بر خواب به کار می رن، تموم موارد آپنه خواب رو شناسایی نمی کنن، پس ممکنه که بر خلاف طبیعی بودن یافته های اولیه تستاتون، دکتر تون بازم پلی سومنوگرافی رو پیشنهاد کنه.

اگه آپنه خواب انسدادی داشته باشین، ممکنه که دکتر تون شما رو به متخصص گوش، حلق و بینی برگشت دهد تا احتمال وجود هرگونه انسداد (گرفتگی) در بینی یا حلق بررسی شه. ممکنه که واسه تشخیص علل آپنه خواب مرکزی به متخصص قلب (کاردیولوژیست) یا متخصص سیستم عصبی (نورولوژیست) هم برگشت داده شید.

روشای درمان آپنه خواب

در موارد ناچیز تر آپنه خواب، ممکنه که دکتر تون تنها یه سری از تغییرات در سبک زندگی، مثل کاهش وزن یا ترک کردن سیگار رو پیشنهاد دهد. اگه آلرژیای تنفسی داشته باشین، دکتر تون درمانی رو واسه آلرژیاتون پیشنهاد می کنه. اگه این اقدامات علائم و نشانهاتون رو بهبود ندادند یا اگه آپنه شما متوسط تا شدیده، باید بقیه روشای درمانی رو امتحان کنین.

بعضی دستگاه ها می تونن به باز کردن راه هوایی بسته شده (بسته) کمک کنن. در بقیه موارد ممکنه به عمل جراحی نیاز باشه. درمانای موجود واسه آپنه خواب انسدادی عبارتند از:

۱. درمانای غیرجراحی

  • فشار مثبت همیشگی راه هوایی (CPAP): اگه آپنه خواب متوسط تا شدید داشته باشین، می تونین از دستگاهی استفاده کنین که هوا رو از راه ماسکی که درهنگام خواب روی بینی تون قرار میگیره، وارد بینی تون می کنه. فشار هوایی که این دستگاه بوجود میاره، کمی بیشتر از فشار هوای اطرافه و به اندازه ایه که مسیرهای هوایی فوقانی شما رو باز نگه داره و از این روش از آپنه و خروپف جلوگیری کنه.

هرچند CPAP عادی ترین و مطمئن ترین روش درمان آپنه خوابه، اما از نظر بعضی، پرزحمت یا ناراحت کننده س. به خاطر همین بعضیا این روش درمان رو رها می کنن، اما بیشتر افراد با کمی تمرین یاد می گیرن که چیجوری کشش بندها رو طوری تنظیم کنن که هم احساس راحتی کنن و هم فشار هوای مناسبی دریافت کنن.

ممکنه که لازم باشه تا واسه پیدا کردن ماسکی که با اون احساس راحتی می کنین، بیشتر از یه نوع ماسک رو امتحان کنین. به کار گیری دستگاه رطوبت ساز به همراه دستگاه CPAP واسه بعضی از افراد خوبه. اگه در به کار گیری این دستگاه به مشکل برخوردید، اونو کنار نذارین . در این باره با دکتر تون مشورت کنین و از اون سوال کنین که انجام چه تغییراتی می تونه خیلی راحت بیشتر شما در بین به کار گیری دستگاه کمک کنه.

هم اینکه، اگه بر خلاف به کار گیری این دستگاه بازم خروپف می کنین یا خروپف تون دوباره شروع شده، با دکتر تون تماس بگیرین. ممکنه که لازم باشه تا با هر بار تغییر وزن تون، فشار دستگاه CPAP دوباره تنظیم شه.

  • بقیه دستگاه های فشار راه هوایی: اگه به کار گیری دستگاه CPAP بازم واسه شما مشکله، می تونین از دستگاه دیگری استفاده کنین که درهنگام خواب، فشار هوا رو به طور خودکار تنظیم می کنه (Auto-CPAP). دستگاه دیگری به نام BiPAP یا فشار مثبت راه هوایی از نوع دوسطحی هم هست. این دستگاه ها درهنگام دم، فشار هوای بیشتر و درهنگام بازدم، فشار هوای کمتری رو جفت و جور می کنن.
  • دستگاه فشار مثبت بازدمی راه هوایی (EPAP): این دستگاه های کوچیک و تک کاربره، قبل از خواب روی هر سوراخ بینی قرار داده می شن. این دستگاه، دریچه ایه که اجازه ورود آزادانه هوا رو درهنگام دم میده، اما درهنگام بازدم، هوا باید از سوراخای کوچیکی که در دریچه تعبیه شدن، عبور کنه. این، فشار موجود در راه هوایی رو زیاد می کنه و اونو باز نگه می داره.

ممکنه که این دستگاه بتونه به کاهش خروپف و خواب آلودگی افراد گرفتار به آپنه خواب انسدادی ناچیز کمک کنه و گزینه ای مناسب واسه آدمایی باشه که قادر به تحمل دستگاه CPAP نیستن.

  • وسایل دهانی : گزینه دیگه، پوشیدن ابزاری دهانیه که واسه باز نگه داشتن گلوی شما طراحی شده. مطمئنا CPAP مؤثرتر از وسایل دهانیه، اما به کار گیری وسایل دهانی راحت تره. بعضی از اونا طوری طراحی شدن که با جلو آوردن فک، راه گلو رو باز نگه می دارن؛ که بعضی وقتا می تونه در کاهش خروپف و آپنه خواب انسدادی ناچیز مؤثر باشه.

شما می تونین این وسیله رو از دندون دکتر تون بخواین. ممکنه که لازم باشه تا قبل از پیدا کردن وسیله مناسب، وسایل مختلفی رو امتحان کنین. وقتی که وسیله مناسب خودتون رو پیدا کردین، باید در طول سال اول و پس از اونم به طور مرتب با دندون دکتر تون در رابطه باشین و با اون تمرین کنین تا طرز به کار گیری اونو به طور کامل یاد بگیرین، مطمئن شید که دستگاه بازم مناسب شماس و هم اینکه علائم و نشونه هاتون رو دوباره آزمایش کنین.

۲. جراحی

اگه بقیه روشای درمانی مؤثر واقع نشن، دکتر روش جراحی رو به شما پیشنهاد می کنه. عموما قبل از درنظر گرفتن جراحی، دست کم یه دوره آزمایشی سه ماهه از گزینه های درمانی دیگه پیشنهاد می شه. با این حال واسه افراد معدودی که دارای مشکلات خاصی در ساختار فک شون هستن، جراحی به عنوان اولین و بهترین گزینه به کار میره.

هدف از جراحی در آپنه خواب، بزرگ کردن راه هوایی از راه بینی یا حلقه که ممکنه باعث خروپف یا بسته شدن مسیرهای هوایی فوقانی در فرد و آپنه خواب شده باشه. گزینه های جراحی عبارتند از:

  • خارج کردن بافت: در این روش که اوولوپالاتوفارینگوپلاستی نامیده می شه، دکتر تون بافتی رو از پشت دهن و بالای گلوی شما خارج می کنه. لوزها و آدنوئیدهای شمام معمولا ورداشته می شن. این جراحی می تونه مانع از لرزیدن ساختارهای حلق و درنتیجه پیشگیری از خروپف شه. این روش تأثیر کمتری نسبت به CPAP داره و درمان مطمئنی واسه آپنه خواب انسدادی درنظر گرفته نمی شه.

برداشتن بافتا در پشت گلو با انرژی رادیوفرکانسی (قطع رادیوفرکانسی) می تونه گزینه خوبی واسه اونایی باشه که نمی تونن CPAP یا وسایل دهانی رو تحمل کنن.

  • جابه جایی فک: در این روش، استخون فک شما به سمت جلو حرکت داده می شه. این کار، فضای پشت زبون و کام نرم رو بزرگ می کنه و احتمال انسداد رو کم می کنه. به این روش، پیشرفت ماگزیلا مندیبولار می گن.
  • کاشت: پس از اینکه شما بی حسی موضعی گرفتین، میله هایی پلاستیکی از راه عمل جراحی در داخل کام نرم جای گذاری می شن.
  • ایجاد یه راه هوایی نوین (تراکئوستومی): اگه بقیه روشای درمانی واسه شما مؤثر واقع نشن و شما گرفتار به آپنه خواب شدید و خطرناک باشین، ممکنه که به این جراحی نیاز پیدا کنین. جراح در این روش، سوراخی در گردن شما بوجود میاره و یه لوله پلاستیکی یا فلزی رو در اون قرار میده که شما می تونین از راه اون نفس بکشین. شما باید این سوراخ رو در طول روز بپوشونین اما درهنگام خواب، پوشش اونو وردارین تا بتونین از راه اون نفس بکشین. با این کار مجبور نیستین تا واسه نفس کشیدن از راه هوایی بسته شده در گلوی خود استفاده کنین و به جای اون با ریه هاتون نفس می کشید.

عملای جراحی دیگری هم هستن که به وسیله پاک سازی یا بزرگ کردن راه هوایی به کاهش خروپف و درمان آپنه خواب کمک می کنن:

  • جراحی بینی واسه برداشتن پولیپا یا صاف کردن تیغه خم (کج) بین سوراخای بینی (انحراف تیغه بینی)
  • جراحی واسه برداشتن لوزها یا آدنوئیدهای بزرگ شده
  • جراحی کاهش وزن

درمانای موجود واسه آپنه خواب جداسازی نشده و مرکزی عبارتند از:

۳. درمانای غیرجراحی

  • درمان مشکلات پزشکی مربوط به آپنه: علل احتمالی آپنه خواب مرکزی عبارتند از مشکلات قلبی یا عصبی -عضلانی، که درمان این بیماریا ممکنه در کاهش آپنه خواب مؤثر باشه. مثلا درمان مشکل قلبی ممکنه آپنه خواب مرکزی رو رفع کنه.

  • اکسیژن مکمل: به کار گیری اکسیژن مکمل درهنگام خواب ممکنه به آرامش علائم آپنه خواب مرکزی کمک کنه. فرمای متنوعی از اکسیژن و هم اینکه دستگاه های مختلفی واسه رسوندن اکسیژن به ریهاتون وجود دارن.
  • تهویه تطبیقی سِروو (ASV): این دستگاه جریان هوا که تازگیا موردتأیید قرار گرفته، الگوی تنفس طبیعی شما رو به دست می آورد و اطلاعات مربوط به اونو تو یه رایانه توکار ذخیره می کنه. این دستگاه پس از خوابیدن شما از فشار هوا واسه طبیعی کردن الگوی تنفسی تون و جلوگیری از بروز معطلی در تنفس استفاده می کنه. انگار در بعضی موارد، دستگاه ASV در درمان آپنه خواب جداسازی نشده موفق تر از بقیه فرمای فشار مثبت راه هوایی عمل می کنه.
  • فشار مثبت همیشگی راه هوایی (CPAP): این روش که در آپنه خواب انسدادی هم به کار میره، شامل قرار دادن یه ماسک فشار همیشگی روی بینی، در بین خوابه. CPAP ممکنه خروپف رو ازبین ببره و از آپنه خواب جلوگیری کنه. درست مانند درمان آپنه خواب انسدادی، مهمه که طبق دستور دکتر تون از این دستگاه استفاده کنین. اگه ماسک تون شما رو اذیت می کنه یا فشار هوا واسه شما بیش ازحد قویه، با دکتر تون صحبت کنین تا تنظیمات لازم رو بکنه.
  • فشار مثبت راه هوایی از نوع دوسطحی (BiPAP): برخلاف CPAP که فشار مثبت و مداومی رو در بین تنفس واسه راه هوایی فوقانی شما جفت و جور می کنه، در BiPAP، فشار هوا درهنگام دم بالاتره و درهنگام بازدم کم میشه.

هدف از این درمان، کمک به الگوی تنفس ضعیف در آپنه خواب مرکزیه. بعضی دستگاه های BiPAP می تونن به شکلی تنظیم شن که در صورت تشخیص توقف تنفس واسه چند ثانیه، به طور خودکار به شما اکسیژن برسانند.

علاوه بر این درمانا، ممکنه که آگهیایی رو درمورد درمانای جور واجور آپنه خواب در مجلات بخونین یا از رادیو و تلویزیون بشنوین. قبل از امتحان کردن هر کدوم از اونا و فهمیدن اینکه چقدر می تونن به درد بخور باشن، با دکتر تون مشورت کنین.

پاسخی بگذارید

بستن منو