رشته حقوق-دانلود پایان نامه با موضوع حق ثبت اختراع

حمایت است که باعث ایجاد انگیزه ی بیشتر برای نوآوری های بیشتر است ولی اگر هرکسی بتواند از آن اختراع استفاده کند، دیگر کسی به نوآوری و کشف داروهای جدید روی نمی آورد. بنابراین دولت باید از افرادی که هزینه کرده اند و اختراعی(داروی جدید) را خلق کرده اند حمایت کند که به آن حق ثبت اختراع می گویند. بنابرین حق ثبت اختراع یکی از الزامات بهداشت عمومی است زیرا به موجب این حق، حق انحصاری تولید از اختراع به دارنده ی آن اعطا می شود که این امر موجب افزایش سود مادی و در نتیجه افزایش انگیزه تولید کنندگان می شود و در نهایت همین حمایت از دارو و فناوری های جدید و حفظ انگیزه برای سرمایه گذاری در این عرصه موجب می شود ، سلامت انسانها در مقابل بیماریها مورد حفاظت قرار گیرد.
یکی از نمونه هایی که در عرصه بین المللی در این زمینه به وجود آمده و در مورد آن بحث شده، پرونده داروهای ژنریک در کاناداست. موضوع این پرونده عبارت بود از مقرراتی که در کانادا به تمام شرکتها اجازه می داد از شش ماه قبل از پایان حمایت از حق اختراع هر یک از محصولات دارویی ، برای بازاریابی آن محصولات جهت فروش پس از انقضای دوره مذکور، اقدام کنند و همچنین محصولات خود را از شش ماه قبل از انقضای دوره، برای فروش در آینده انبار کنند. که این امر مورد اعتراض اتحادیه اروپا قرار گرفت و این مقرره را ناقض بند 1 ماده 28 تریپس دانست.در مقابل کانادا استدلال می کرد که باتوجه تفسیر ماده30 تریپس و اشاره به مجوز این مقرره به اعضا برای اعمال استثنائات محدود در این زمینه به شرط رعایت شروط آن،اجازه چنین کاری داشته زیرا آنها معتقد بودند تمام شروط ماده 30 تریپس را رعایت کرده اند. در نهایت هیات رسیدگی بدوی به اختلافات اعضای سازمان تجارت جهانی ضمن تایید دیدگاه اتحادیه ی اروپا تاکید کرد حق انحصاری فروش به مشتریان نهایی تنها یکی از حقوق مورد حمایت حق اختراع است و در نتیجه استثنای انبار کردن محصولات را ناقض بند 1 ماده 28 تریپس دانست. اما هیات رسیدگی بدوی به اختلافات استثنا مجوز بازاریابی محصولات را ناقض بند 1 ماده28 ندانست و معتقد بود این استثنا با توجه به ماده 30 تریپس استثنایی محدود است.
در انتهای این بحث باید بیان شود که ثبت اختراع به معنای اجازه تولید نیست بلکه به معنای جلوگیری ساخت ، استفاده و تولید دیگران از اختراع است و این ثبت به معنای اثبات ایمن بودن محصول برای مصرف کنندگان و قابلیت درمان بیماری نیست و برای کسب مجوز تولید باید آزمایشاتی بر روی اختراع انجام شود تا مشخص شود این اختراع قابلیت تولید دارد یا خیر .
الف(2): علائم تجاری و تاثیر آن در بهداشت عمومی: علامت تجاری نشانه ای است که قابلیت تشخیص کالا یا خدمات یک شرکت را نسبت به شرکتهای دیگر فراهم می سازد و همچنین این علائم تجاری مورد حمایت حقوق مالکیت فکری هستند. از این رو در موافقتنامه ی تریپس هم علائم و نشانه هایی که قابلیت حمایت به عنوان علائم تجاری را دارد تعریف شده و حداقل حقوقی که باید به صاحبان آن اعطا شود معین می کند و همچنین این موافقتنامه تاکید می کند که علائم خدماتی هم باید مانند علائم تجاری کالا مورد حفاظت قرار گیرند.
حال که مفهوم علامت تجاری مشخص شد، باید دید که این علائم چه ارتباطی با بهداشت عمومی دارد و تا چه اندازه بر روی آن تاثیر می گذارد؟ در پاسخ باید گفت شرکتهای دارویی برای طی مراحل تحقیقات و کشف داروها ، مبلغ قابل توجهی هزینه می کنند، علاوه بر آن به طور معمول از کشف یک داروی جدید در آزمایشگاه ها تا زمانی که یک شرکت داروسازی بتواند آن را به صورت قابل مصرف برای بیماران به بازار دارویی عرضه کند، حدود 10 سال طول می کشد. برای جبران این هزینه ها شرکتهای دارو سازی ، دارو های جدید خود را به عنوان اختراع ثبت می کنند و تحت عنوان یک برند خاص داروی خود را به صورت انحصاری در بازار عرضه می کنند که این انحصار طبق قوانین بین المللی حدود 15 تا 25 سال است. اما موضوع اصلی در این بحث مدت انحصار دارو نیست بلکه موضوع ،علامت تجاری است که آن دارو را در بازار عرضه می کند. زمانی یک علامت تجاری دارای اعتبار است که ،در مراجع صالح داخلی و بین المللی به ثبت برسد و بر این اساس است که موافقتنامه تریپس ثبت اینگونه علائم را به رسمیت شناخته و برای مشخص کردن مدت اعتبار این علائم تجاری بیان کرده که ( ثبت اولیه و هر تجدید ثبت علائم تجاری حداقل برای 7 سال خواهد بود و همچنین می توان علامت تجاری را به صورت نامحدود تجدید کرد). در نهایت باید گفت مهمترین وظیفه ی این علامتهای تجاری در زمینه دارو، جلوگیری از عرضه داروهای تقلبی در کشورها می باشد به نحوی که زمانی یک علامت تجاری مورد شناسایی کشورها قرار می گیرد و از اعتبار خاصی برخوردار می شود این امر موجب می شود تا بیمار با اطمینان خاطر از داروهای این برند استفاده کنند زیرا داروهایی که توسط این برند عرضه می شود ، داده های آزمایشگاهی مشخصی دارد و به بهبود سلامت انسانها کمک می کند و در نهایت همین امر موجب می شود داروهای تقلبی جایگاهی در بازارهای دارویی نداشته باشند.
لازم به ذکر است داروهای تقلبی مشکلی عمده در کشورهای در حال توسعه و کمتر توسعه یافته اند. زیرا اغلب شامل مقادیر کم یا فاقد مواد تشکیل دهنده اثر گذار بر روی بیماری هستند که همین امر موجب آسیب رساندن به سلامت انسانها می شود. بنابراین وجود علامتهای تجاری اطمینان آور در عرصه ی سلامت و بهداشت عمومی اثرات مهمی دارد که در صورت غفلت از آنها ممکن است آثاری غیر قابل جبران را در این عرصه در پی داشته باشد.
الف(3): اسرار تجاری و تاثیر آن بر بهداشت عمومی: اطلاعات افشاء نشده شامل اسرار تجاری و داده های آزمایشگاهی و هر نوع سر تجاری که دارای ارزش تجاری است می باشد. تریپس هم در ماده 39 به این موضوع اشاره می کند و به ضرروت حفاظت از این اطلاعات در برابر اقداماتی که برخلاف رویه صادقانه تجاری است تاکید می کند. حفاظت از اسرار تجاری شبیه به حق ثبت اختراع(پتنت) است با این تفاوت که این اطلاعات بعضی از ویژگی های یک اختراع را ندارد و فقط ممکن است داده های آزمایشگاهی باشد اما توافقنامه تریپس برای حفظ انگیزه محققین بر حفاظت از اسرار تجاری نیز تاکید می کند.

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

در حوزه دارو و بهداشت هم یکسری از اسرار وجود دارد که هم برای دارنده آن منفعت تجاری دارد و هم موجب ارتقاء سلامت و بهداشت عمومی جامعه می شود حال اگر از این اسرار تجاری حمایت نشود و هر فردی بتواند به صورت آزادنه از آن استفاده کند ، انگیزه ای برای محققین در زمینه تولید دارو باقی نمی ماند تا بخواهند داروهای جدیدی را تولید کنند بنابراین حق حمایت از اسرار تجاری مانند حق ثبت اختراع باید مورد حمایت قرار گیرد تا سلامت و بهداشت عمومی ارتقاء پیدا کند تا جامعه در مقابل بیماریهای جدید محفوظ بماند.

ب : راهکارهای ارائه شده از سوی موافقتنامه تریپس برای حفاظت از سلامت و بهداشت عمومی
در بالا موضوعاتی مورد بحث قرار گرفت که در موافقتنامه تریپس از آنها حمایت شده است و این حمایت تبعاتی هم در زمینه بهداشت و سلامت جامعه ، علی الخصوص در زمینه ی دارو دارد اما همانطور که در ابتدای بحث گذشته مطرح کردیم ،اگر این حقوقی که موافقتنامه تریپس برای صاحب حق به رسمیت شناخته است با منافع کل جامعه علی الخصوص مسائل بهداشتی در تضاد باشد کدام یک بر دیگری ارجحیت دارد؟ در همین راستا منعقد کنندگان موافقتنامه تریپس استثنائاتی را در این موافقتنامه گنجانده اند تا در موارد ضرورت بین حقوق صاحب حق ثبت اختراع و جامعه تعادلی ایجاد شود. در همین راستا به بررسی هریک از این راهکارها و استثنائاتی که موافقتنامه تریپس در این زمینه وضع کرده می پردازیم.
ب(1): حق حفاظت از بهداشت عمومی برای اعضا: در موافقتنامه تریپس موادی وجود دارد که به حق حفاظت از بهداشت عمومی ، از جمله دسترسی به دارو را برای اعضا به رسمیت شناخته است. مهمترین موادی که به کلیت اصل حق حفاظت از بهداشت اشاره می کنند بند 1 ماده 8 و همچنین بند 2 و 3 ماده 27 می باشد که برای بررسی دقیقتر آنها لازم است هرکدام از این مواد بیان شود.
ماده 8 بند 1: اعضا در تنظیم و اصلاح قوانین و مقررات ملی خود می توانند اقدامات لازم را برای حفظ بهداشت و تغذیه و همچنین گسترش منافع عمومی در بخش های حائز اهمیت حیاتی برای توسعه اجتماعی-اقتصادی و تکنولوژیک اتخاذ کنند ،مشروط بر آنکه اقدامات مزبور با مقررات موافقتنامه حاضر انطباق داشته باشد.
مقرره فوق در بخش اصول اساسی موافقتنامه تریپس آمده است و همین مطلب بیانگر آن است که موضوعاتی مانند بهداشت عمومی تا چه اندازه برای منعقد کنندگان موافقتنامه تریپس و در معنای کلی تر اعضای سازمان تجارت جهانی، اهمیت دارد. حال که از اهمیت بهداشت عمومی که بگذریم ، این بند حق حفاظت از بهداشت را برای اعضا به رسمیت شناخته است ولی استفاده از این حق را مشروط به رعایت مقررات موافقتنامه تریپس کرده است ،لازم به ذکر است با توجه به اصل صحت، اقدامات دولتها در وهله ی اول مطابق با این موافقتنامه فرض گرفته می شود مگر اینکه عضو دیگر این عدم انطباق را اثبات کند.

از همین رو در بیانیه دوحه در هفت بند راجع به موافقتنامه تریپس و بهداشت عمومی موضوعاتی بیان شده است که مهمترین این موضوعات، تاکید بر حفاظت از مالکیت فکری برای تولید داروهای جدید است اما در مقابل موافقتنامه تریپس نباید مانع اقدامات اعضا برای حفظ سلامتی اعضا شود از همین رو ضمن تاکید بر انجام تعهدات طبق این موافقتنامه ، مفاد این موافقتنامه باید به نحوی تفسیر و اجرا شود که از حق اعضای سازمان تجارت جهانی برای حفاظت از سلامت عمومی علی الخصوص ارتقای دسترسی همگان به داروها، حمایت شود.
ماده 27 بند 2 و3 (موضوع قابل ثبت) :
بند2 :اعضا می توانند از اختراعات قابل ثبت، اختراعاتی را مستثنی سازند که ممانعت از استفاده تجاری از آنها در قلمرویشان برای حفظ نظم عمومی یا اخلاق، از جمله حفظ حیات یا بهداشت انسان ،حیوان یا گیاه یا برای اجتناب از لطمه جدی به محیط زیست ضرورت دارد، مشروط بر اینکه چنین استثنایی صرفا به این خاطر نباشد که قانونشان چنین استفاده ای را منع کرده است.
بند3: اعضا همچنین می توانند در مورد قابل ثبت بودن اختراعات استثنائات زیر را قائل شوند:
(الف) روش های تشخیص، درمان و جراحی برای مداوای انسان یا حیوان
(ب) ….
نکته ی اول بند 2 ماده 27 این است که این مقرره معنای وسیعی از نظم عمومی و اخلاق را ارائه رده و آن را شامل حق حفاظت از زندگی یا سلامت انسانها ، حیوانات و گیاهان دانسته است. اما نکته دوم این است که این مقرره بسیار شبیه بند ب ماده 20 گات است و به نظر می رسد اصولی که در نگارش این دو مقرره وجود داشته یکسان بوده و حتی سعی شده تا در استفاده از الفاظ هم شبیه به هم باشند. در این مقرره دقیقا شبیه به ماده 20 گات از لفظ (ضروری) استفاده شده و به نظر می رسد در این موافقتنامه هم واژه ی ضروری مورد اختلاف واقع شود و تفسیرهای متفاوتی از آن شود به هرحال به نظر می رسد موافقتنامه تریپس در پی دنبال کردن رویه ماده 20 گات بوده و نخواسته از آن عدول کند. اما نکته ی سوم این بند این است که باید بین استفاده از اختراع و لطمه دیدن نظم عمومی از جمله حیات یا بهداشت انسان ، حیوان یا گیاهان یک رابطه ی عینی باشدو این بدان معنا است که به خطر افتادن حیات و بهداشت انسانها و… از طریق استفاده از اختراع ، باید قابل اثبات باشد تا این ممانعت از استفاده از حق اختراع به نوعی قانونی و سازگار با موافقتنامه تریپس باشد.
بند 3 ماده 27 هم این اختیار را به اعضا می دهد تا روش های تشخیص ، درمان و جراحی برای مداوای انسان یا حیوان را از اختراعات قابل ثبت استثنا کنند. به نظر می رسد به دلیل رابطه ی مستقیم موارد ذکر شده با زندگی و بهداشت انسانها ،به نوعی که در مواقع ضروری نمی توان از استثنائات دیگری که حق ثبت اختراع را محدود می کند مانند مجوز اجباری(که در ادامه توضیح داده خواهد شد) استفاده کرد تا زندگی افراد را نجات داد، این حق برای اعضا به رسمیت شناخته شده است(این استثنائات در بخش بعدی مورد بررسی قرار می گیرد). نکته حائز اهمیت اختیاری بودن این مقرره است و اعضا میتوانند این استثنا را اجرا نکنند و موضوعات این بند را قابل ثبت بدانند.در نهایت اگر یک کشور یک رویه جدید جراحی را قابل ثبت نداند،وسیله ی جدیدی که برای اجرای آن رویه جراحی ساخته شده اصولا قابل ثبت به عنوان یک اختراع می باشد.
ب(2): استثنائات حقوق اعطایی به دارنده حق اختراع برای حفاظت از بهداشت عمومی:
موافقتنامه تریپس در راستای حفاظت از بهداشت و سلامت انسانها راهکارهایی را برای اعضا ایجاد کرده که از جمله آن می توان ماده 30 این موافقتنامه که بسیار وسیع است و همینطور قواعدی در مورد مجوزهای اجباری و واردات موازی، را نام برد، که به بررسی دقیقتر هرکدام از این قواعد می بپردازیم.
ب -2(1): ماده 30 موافقتنامه تریپس و استثنائات وسیع:
بر اساس ماده 30 موافقتنامه تریپس:اعضا می توانند استثنائات محدودی را در مورد حقوق انحصاری ناشی از ثبت اختراع قائل شوند مشروط بر اینکه استثنائات مزبور مغایرتی غیر معقول با استفاده معمولی از اختراع ثبت شده نداشته باشد و به منافع مشروع مالک اختراع ثبت شده (با توجه به منافع مشروع اشخاص ثالث) لطمه ای غیر معقول وارد نیاورد.
این مقرره تریپس بسیار وسیع است وممکن است طیف وسیعی از استثنائات با استناد به این مقرره پوشش داده شود. به عنوان مثال تحقیقات در زمینه های پزشکی و استفاده های آزمایشگاهی یکی از مواردی است که از این ماده برای محدود کردن حقوق اعطا شده به حق اختراع استفاده می

دیدگاهتان را بنویسید