منبع پایان نامه ارشد با موضوع واكسن، ويروس، بيماري، نيوكاسل

چندين سرو تيپ ديگر پاراميكسو ويروس پرندگان و مخصوصاً نمونه‌هاي AMPV-3 بدست آمده از طوطي سانان را نشان مي دهد.
اگر چه احتمال اشتباه تشخيص به ميزان زيادي بوسيله استفاده بيش از حد از سرم هاي كنترلي و آنتي ژنها كمتر مي شود، از طرفي استفاده از مونوكلونال آنتي بادي در تشخيص معمول ، مي تواند همراه با نتايج دقيق و روشن باشد(Meulemans et al., 1988).
1-1-16-5-1- روش هاي مولكولي در تشخيص بيماري نيوكاسل
تكنيك هاي رايج تشخيصي كه قبلا توضيح داده شده است ، تشخيص ويژگي هاي اختصاصي ويروس را پوشش مي دهند. اما فقط مسير باريكي را در مقابل حمايت از تحقيقات اپيدميو لوژيك قرار مي دهند.به علاوه اين تكنيك ها به نظر برخي ها طاقت فرسا و پر زحمت است و مهم تر اين كه گران مي باشند.
روش ها و تكنيك هاي مولكولي مختلف به كار رفته در تشخيص بيماري نيوكاسل توسط الكساندر و الدوس مورد بررسي قرار گرفته اند. اغلب تكنيك هاي مولكولي به صورت واكنش زنجيره پلي مراز شامل (PCR) انجام مي گيرد. چون ويروس بيماري نيوكاسل RNA دار است ، لذا رونوشت برداري معكوس(RT) براي توليد يك نسخه DNA از ژنوم ، براي شروع مراحل ضروري است. تكثير كپي DNA به وسيله (PCR) با استفاده از پرايمر ها انجام مي شود كه به صورت جهاني استفاده شده ، و انحصارا ويروس بيماري نيوكاسل را شنا سايي مي‌كند.
اين پرايمرها مناطقي از ژنوم ويروس كه داراي ويژگي هاي اختصاصي ، پاتو تيپ و غيره مي باشد را مشخص مي كند و يا در روش PCR آشيانه اي تركيبي از اين ويژگي ها را نشان مي دهد.محصولات توليدي (PCR) ممكن است براي استفاده اختصاصي در مطالعات مولكولي بيشتر طراحي شده باشند كه اين مطالعات ممكن است اطلاعات
بيشتر در ويژگي ها يا منشا ويروس مورد نظر را به دست آورد. اين مطالعات ممكن است شامل ارزيابي آنزيم هاي شكاف دهنده، دو رگه سازي پروب و پيدا كردن توالي نوكلئوتيدي براي جايگاه شكاف و مطالعات اپيدميو لوژيكي
باشد (Aldous et al., 2003).
به طور ايده آل و مناسب ، روش هاي مولكولي مي تواند ژنوم ويروس را در بافت هاي آلوده به طور دقيق بدون نياز به جدا سازي ويروس ، نشان دهد.هر چند كه به خاطر ممانعت كننده هاي PCR در بعضي ارگان ها و بافت ها مخصوصا در خون و مدفوع ، اين روش با مشكل مواجه شد.با وجود اين Gohm و همكارانش اين برنامه را پيگيري كردند و در تكثير يك قطعه 182 جفت بازي كه نشانگر مناسبي بود گزارش كردند اين قطعه داراي جايگاه شكاف است كه به طور مستقيم از بافت پرندگان آلوده تهيه شده است.مشكل بزرگ اين بود كه هيچ بافتي به صورت هميشگي و دائم ، مثبت نبود. از اين رو لازم بود كه نمونه ها از ارگان ها و بافتهاي زيادي گرفته شود.محققان زيادي از پروب ها در تست هاي گوناگون براي تشخيص جايگاه اختصاصي روي ژنوم ويروس بيماري نيوكاسل استفاده كردند ، بنابراين مشخص كردن ويروس ، حداقل حدت ويروس را مشخص مي كند. مزاياي استفاده از اين روش ها اين است كه سريع هستند و به صورت خودكار انجام مي شوند ، لذا بررسي تعداد زيادي از نمونه ها را ممكن مي سازد.معايب اين روش ناشي از تشابه پرايمرهاي اوليه كه مربوط به شناسايي پاتو تيپ است كه علت آن هم تنوع در نواحي جايگاه شكاف در ويروس هاي نيوكاسل است كه بعيد است پروب هاي طراحي شده ، تمام ويروس هاي بيماري نيوكاسل را تشخيص دهند.
روش توالي نوكلئوتيدي سريعتر و خودكار است ، و اين باعث شده كه اين روش به عنوان يكي از روش هاي برتر و مناسب ارزيابي حدت مولكولي همچنان كاربرد داشته باشد(King et al., 1998).

(شکل1- 1): درگيري سكال تانسيل‌ها در فرم گوارشي بيماري نيوكاسل

(شکل1- 2): فرم عصبي بيماري نيوكاسل
1-1-17- روش‌هاي مديريتي
1-1-17-1- سياست هاي كنترل بين المللي
امروزه افزايش پرورش طيور و تجارت در محصولات آنها در حوزه هاي بين المللي ، سازماندهي شده واين سازمان ها عموما تحت مديريت شركت هاي چند مليتي قرار دارند.هر چند ويروس نيوكاسل يك محدوديت بزرگ در تجارت بين المللي به حساب مي آيد ، اما گرايش زيادي براي تجارت محصولات طيور و همچنين ذخائر ژنتيكي اين صنعت بوجود آمده است.Bennjean اعتقاد دارد كه پيشگيري و كنترل جهاني بيماري نيوكاسل به شرطي به دست خواهد آمد كه كشورها شيوع بيماري نيوكاسل را در مرزهاي خود به آژانس هاي بين المللي گزارش دهند.دفتر بين المللي شيوع بيماريها ، مسئول سازمان دهي تجارت جهاني است و از اين رو موضوعات مربوط به سلامت حيوانات كه مربوط به تجارت است را ارزيابي مي كند.
تعريف بيماري نيوكاسل از سوي OIE مفهوم رايج قواعد مولكولي حدت ويروس ها را نشان مي دهد. بيماري نيوكاسل ، عفونتي در پرندگان است كه به واسطه پارا ميكسو ويروس سروتيپ 1 پرندگان8 به وجود مي آيد كه معيار هاي زير در مورد اين ويروس تعريف شده است.
1- هر ويروسي كه داراي شاخص پاتو ژنسيته داخل مغزي در جوجه هاي يك روزه براي 7/0 و يا بيشتر باشد.
2- اثبات چندين اسيد آمينه اصلي در ترمينال C بر روي پروتئين F2 و فنيل آلانين در جايگاه 117 كه در ترمينال N از پروتئن F1 قرار دارد. اصلاح چندين اسيد آمينه اصلي يعني داشتن حداقل 3 جايگاه آرژنين و ليزين بين جايگاه هاي 116-113 مي باشد.در اين تعريف جايگاه هاي اسيد آمينه از انتهاي N توالي اسيد آمينه شماره گذاري مي شوند.اين توالي از توالي نوكلئوتيدي ژنF0 بوجود مي آيد.اسيد آمينه هاي جايگاه 116-113 مربوط به جايگاه هاي 1 تا 4 جايگاه شكاف مي باشد(Alexander et al., 2008; Bennejean et al., 1978).
1-1-17-2- سياست
هاي كنترل ملي
سياست هاي كنترلي در سطح ملي به سمت پيشگيري از پيدايش و پيشگيري از پخش آن در داخل كشور سوق داده شده اند.بسياري از كشور ها به منظور تجارت محصولات طيور ، تخم مرغ و طيور زنده را به صورت محدود در آورده اند. اين اصول كاملا بر مبناي قوانين سلامت حيوانات در OIE مي باشد و بسيار گسترده هستند.در اغلب كشور هايي كه احتمال شيوع بيماري وجود دارد قوانيني براي كنترل بيماري نيوكاسل وجود دارد.
از ديگر پيشگيري هاي مورد نياز مي توان به واكسيناسيون پرندگان حتي در شيوع بيماري نام برد. برخي از كشور ها از سياست واكسيناسيون حلقه اي كه در اطراف محل شيوع منطقه حفاظت شده را به وجود آورده ، استفاده كردند(Erickson et al., 1977; Estupinan et al., 1971).
كنترل و پيشگيري در سطح مزرعه
احتمالا مهم ترين فاكتور ها در پيشگيري از روبرو شدن با بيماري نيوكاسل و پخش آن در طول بيماري تحت تاثير شرايط پرورشي و درجه امنيت زيستي مزارع مي باشد. گرچه اقدامات امنيت زيستي ممكن است هزينه بر ، پرزحمت و طاقت فرسا به نظر برسند ، ولي اگر اين معيار ها انجام شود هيچ شكي وجود نخواهد داشت كه بروز ويروس نيوكاسل در گله هاي طيور و گسترش آن به بخش هاي ديگر صنعت طيور به صورت چشم گيري كاهش پيدا خوا هد كرد.
همچنين اين معيار ها به احتمال زياد گسترش بيماري هاي بومي ديگر را كه براي طيور و محصولاتشان اثر سوء دارد كاهش خواهد داد و لذا به صورت سرمايه گذاري مفيدي در افزايش بهره وري محصولات طيور ديده خوا هد شد(Alexander et al., 2008).

1-1-18- واكسيناسيون
واكسيناسيون بر عليه بيماري نيوكاسل باعث ايجاد ايمنيت بر عليه عفونت و تكثير ويروس مي‌شود. به طور واقع بينانه ، هر چند كه واكسيناسيون بر عليه ويروس نيوكاسل ، پرنده را از عوارض جدي بيماري محافظت مي كند، ولي ويروس در بدن تكثير يافته و تغييرات آنتي ژنتيكي ويروس همچنان ادامه دارد.
آلن و همكارانش همه ابعاد واكسيناسيون بيماري نيوكاسل و توليد واكسن را ارائه كردند. ساير بررسي‌ها نيز توسط Muelemans در ارتباط با استفاده از واكسيناسيون در كنترل بيماري نيوكاسل منتشر شد. بايد اين نكته را مورد توجه قرار داد كه تحت هيچ شرايطي نمي توان امنيت زيستي خوب و بهداشت طيور اهلي را جايگزين واكسيناسيون كرد(Allan et al., 1979).
1-1-18-1- ابعاد تاريخي واكسيناسيون
مطالعات اوليه نشان دادند كه مواد غير عفوني فعال با تلقيح در جوجه ها در مقابل بيماري ايجاد ايمني مي كند ، ولي مشكلات در توليد و استاندارد سازي آن در اندازه هاي وسيع با نتايج نا اميد كننده همراه بود.
مطالعات صورت گرفته توسط آير و دابسون ، در 1930 بر روي غير فعال كردن سويه هاي حاد ويروس نيوكاسل انجام شد كه منجر به توسعه يك سري واكسن هاي مزوژنيك شد كه هنوز در بسياري كشور ها كاربرد دارد. شناسايي ويروس بيماري نيوكاسل در ايالات متحده منجر به استفاده از واكسن هاي غير فعال در اين كشور شد. مشا هدات بعدي در زمينه بعضي ويروس هاي استراتژيك كه تنها بيماري خفيفي مي دادند باعث ساخت واكسن زنده مزوژنيك روكين شد و به دنبال آن واكسن هاي خفيف تري چون B1 و لاسوتا مورد استفاده قرار گرفت كه امروزه به طور گسترده در دنيا مورد استفاده قرار مي گيرد.
در واكسن هاي غير فعال معمولا ويروس همراه با هيدروكسيد آلومنيوم ، مي باشد.عملكرد ضعيف در واكسن هاي B1 و لاسوتا سبب شد كه بسياري از كشور ها در پانزئوتيك سالهاي 1974-1970 اروپا ، از اين واكسن ها به طور گسترده استفاده كنند. همچنين اين پانزئوتيك انگيزه اي براي توليد واكسن هاي غير فعال جديد شد كه همراه با امولوسيون روغني بوده و در بالا بردن سطح ايمني بسيار مناسب عمل مي كردند (Alexander et al., 2008).

1-1-18-2- سياست هاي واكسيناسيون
برخي كشور ها با قانون گذاري در اين عرصه براي استفاده و كنترل كيفيت واكسن ها قوانيني وضع كرده اند.اين قوانين برحسب ميزان شيوع بيماري و ميزان تهديد و همه گيري بسيار متنوع اند.بعضي كشور ها مثل سوئد ، استفاده از هر واكسني را محدود كردند و كشور هاي ديگر مثل هلند واكسيناسيون همه طيور را اجباري مي دانند.كشور هاي اتحاديه اروپا براي قدرت بيماريزايي ويروس ها ، معياري را مشخص كردند كه در صورت ديده شدن چنين معياري كشور ها مجاز به استفاده از آن در مناطق مختلف خود هستند.ويروس به كار گرفته شده در واكسن هاي زنده بايد تحت شرايط خاصي تست و سنجيده شود و شاخص ICPI ( شاخص داخل مغزي در جوجه يك روزه ) آن بايد كمتر از 4/0 ، و عصاره ي اوليه اي كه براي واكسن غير فعال به كار مي رود ، شاخص ICPI آن كمتر از 7/0 باشد كه اين شرايط مشابه با تعاريف OIE است.
1-1-18-3- واكسن هاي زنده
سويه هاي ويروس :
واكسن هاي زنده نيوكاسل را به دو گروه لنتوژنيك و مزوژنيك تقسيم مي كنيم كه واكسن هاي مزوژنيك در تعريف جديد OIE در رديف ويروس هاي ايجاد كننده بيماري حاد نيوكاسل قرار مي گيرند. اين واكسن ها فقط در كشور هايي مورد استفاده قرار مي گيرد كه ويروس نيوكاسل به صورت بومي وجود داشته باشد.اين واكسن ها به علت حدتشان به عنوان واكسيناسيون ثانويه طيور هم به كار مي روند.
بنابراين براي بدست آوردن سطح ايمني مطلوب بدون عوارض مخرب ناشي از واكسيناسيون ، بايد شامل استفاده چند مرحله اي واكسن همراه با افزايش پله اي حدت باشد و يا استفاده از واكسن هايي با سويه هاي حادتر و يا زنده به دنبال استفاده از واكسن هاي كشته و غير فعال باشد(Alexander et al., 2008).

1-1-18-3-
1- استفاده از واكسن هاي زنده
در صورت استفاده از واكسيناسيون با ويروس هاي زنده ، احتمال ايجاد عفونت در گله سالم وجود دارد. واكسن هاي مزوژنيك معمولا بايد در عضله بال تزريق شوند. تقاضاي زياد براي استفاده از واكسن هاي زنده به خاطر هزينه كم كه در هنگام اعمال روش هاي آن است وجود دارد. متداول ترين روش كه به طور جهاني استفاده مي شود ، روش آشاميدني است. در ابتدا براي چند ساعت تشنگي داده مي شود و سپس واكسن با آب تازه در اختيار طيور قرار داده مي شود و يا بعدا با اندازه گيري ميزان دقيق دز كافي هر پرنده ، واكسن را به آب آشاميدني تازه مخلوط كرده و در اختيار پرنده قرار مي دهند.همچنين افزودن واكسن به مخزن اصلي نيز روش مفيدي براي اجراي كار است.در روش آشاميدني بايد به مثائلي چون از بين رفتن واكسن در اثر گرماي محيط ، نا خالصي هاي آب و جنس لوله هاي مجاري توزيع كننده آب آشاميدني ، دقت كرد. اگر به آب آشاميدني مورد نظر پودر شير خشك پس چرب اضافه شود تا حدودي توانايي زنده ماندن در ويروس هاي واكسن افزايش پيدا خواهد كرد(Alexander et al., 2001).
كاربرد وسيع واكسن هاي زنده به صورت اسپري ها و آئروسول ها بسيار مورد استقبال است.روش واكسيناسيون آئروسول به خاطر جلو گيري از عوارض شديد واكسن ، به عنوان واكسن ثانويه به كار نمي‌رود. اسپري درشت با ذرات بزرگ به عمق دستگاه تنفس نفوذ نمي‌كند و بنابر اين عوارض كمتري ايجاد مي‌كند. به همين دليل اين روش مناسب براي واكسيناسيون پرندگان است. حتي با وجود ايمني مادري در جوجه، اسپري درشت در جوجه هاي يك هفته مي تواند ايجاد عفونت با ويروس واكسن بكند. علت به وجود آمدن عفونت هم ماليدن سر به پشت پرندگان ديگر در قسمت مجراي بيني و چشم است و صرفا به خاطر اسپري كردن نمي باشد.دستگاه هاي توليد كننده آئروسول و ذرات درشت به صورت تجاري در دسترس هستند. در ايالات متحده از جعبه براي اسپري درشت جوجه هاي يك روزه به صورت وسيع استفاده مي شود.
واكسني بر اساس ويروس V4 استراليايي ساخته شده كه مخصوصا براي گله هاي روستايي كشور هاي استوايي به كار گرفته مي شود.روش مورد استفاده براي واكسن در جيره هاي پوشش دار به همراه غذاي پلت است. آزمايشات مزرعه نشان مي دهد كه اين روش مؤثر است .اما مطالعات بعدي نشان داد كه بعضي مشكلات در مورد استفاده از آن وجود دارد كه به احتمال زياد مربوط به نوع جيره اي است كه به عنوان حامل واكسن مورد استفاده قرار مي گيرد(Alexander et al., 2008).

1-1-18-3-2- مزايا و معايب واكسن هاي زنده
واكسن هاي زنده معمولا به صورت مايعات آلانتوئيك فريز شده و خشك شده عرضه مي شوند. اين مايعات از تخم مرغ هاي نطفه دار آلوده به ويروس جدا مي شوند.اين واكسن ها نسبتا ارزان بوده و تجويز آنها آسان است. واكسن هاي زنده ، ايمني موضعي را تحريك كرده و حفاظت ايمني بسيار زيادي ايجاد مي كنند. ويروس هاي واكسن مي توانند از پرنده اي كه به خوبي واكسينه شده ، به پرندگان واكسينه نشده انتقال يابند.
چندين عيب نيز در اين ميان وجود دارد.مهمترين

دیدگاهتان را بنویسید