بررسی اثر ژل آلوئه ورا بر روی فاکتورهای اسپرمی و تغییرات هیستوشیمیایی بیضه در …

در این آزمایش درصد لوله های منی سازی که دارای حداکثر سه رده سلولهای اسپرماتوژنز تمایز یافته از سلول اسپرماتوگونی A هستند بررسی شد و نتایج حاصله نشان داد ضریب تمایز لوله ای در گروههای دیابتی کاهش معنی داری با گروههای کنترل دارد (۰۵/۰P<). درحالیکه درگروه های درمان شده با ژل آلوئه ورا(mg/kg 50و mg/kg100)نسبت به گروه دیابتی در سطح معنی داری افزایش یافته است.(جدول۳-۶).قابل ذکراست که درصدلوله هایی TDI مثبت در گروه های کنترل نسبت به گروه های درمان شده با ژل فقط با دوز (mg/kg100 )، اختلاف معنی داری نداشت(۰۵/۰P≥).ازطرفی ،دربین گروه های درمان شده با ژل نیز اختلاف معنی داری وجود نداشت (۰۵/۰P<).
۳-۳-۵-۳-نتایج حاصل از مطالعه ضریب بازسازی (Repopulation Index) لوله های منی ساز:
مطالعه ما نشان می دهد که ضریب بازسازی لوله های منی ساز در گروه های دیابتی کاهش یافته و نسبت به گروه های کنترل اختلاف معنی داری را نشان می دهد (۰۵/۰P<). ضمنا کاهش در ضریب بازسازی لوله های منی ساز در گروه دیابتی نسبت به گروه های دیابتی تحت درمان نیز معنی دار می باشد (۰۵/۰P<). (جدول۴-۵). ازطرفی این شاخص در گروه های درمانی نسبت به گروه دیابتی درسطح معنی داری (۰۵/۰P<) افزایش یافته است.(جدول۳-۶).
قابل ذکراست که درصدلوله هایی با RI مثبت در گروه های کنترل نسبت به گروه های درمان شده با ژل اختلاف معنی داری نداشت(۰۵/۰P<) .ازطرفی ،دربین گروه های درمان شده با ژل نیز اختلاف معنی داری وجود نداشت (۰۵/۰P<) (جدول۳-۶)
نمودار۳-۸: مقایسه میانگین ضریب بازسازی (Repopulation Index) لوله های منی ساز درگروه های مختلف آزمایشی * بیانگراختلاف معنی دار با سایرگروه ها(۰۵/۰P<)
۳-۳-۵-۴-نتایج حاصل از مطالعه ضریب اسپرمیوژنز (SPI):
نتایج جدول(۳-۶) حاصل از مطالعات ما بر روی لوله های منی ساز با اندیس اسپرمیوژنز مثبت نشان می دهد که ضریب اسپرمیوژنر در گروه دیابتی کاهش یافته است که این کاهش نسبت به گروه های کنترل معنی دار می باشد (۰۵/۰P<). ضمنا کاهش ضریب اسپرمیوژنز در گروه دیابتی نسبت به گروه های تحت درمان نیز معنی دار می باشد (۰۵/۰P<). گروه های ژل آلوئه ورا بادوز mg/kg100و mg/kg 50 به ترتیب بیشترین درصدلوله های با SPI مثبت را در بین گروه های آزمایشی نشان دادند..قابل ذکراست که درصدلوله هایی با SPI مثبت، در گروه کنترل های نسبت به گروه های درمان شده با ژل اختلاف معنی داری نداشت(۰۵/۰P<).ازطرفی ،دربین گروه های درمان شده با ژل نیز اختلاف معنی داری وجود نداشت (۰۵/۰P<)(جدول۳-۶)
۳-۳-۵-۵-نتایج حاصل ازضریب سلول سرتولی(Sertoli cell index )
بررسی های آماری جهت مقایسه مقادیر شاخص های اسپرماتوژنز درگروه های مختلف آزمایشی آشکارساخت که دیابت منجربه حذف سلول های زایا در روند اسپرماتوژنز می گردد که این امرکاهش معنی داری(۰۵/۰P<) را در SCI درمقایسه باگروه کنترل درپی دارد.تجویزژل متعاقب ایجاد دیابت،حذف سلول های زایا را از لوله های منی ساز کاهش داده وافزایش معنی داری (۰۵/۰P<)را در شاخص فوق ایجاد می کند. .بررسی SCI نیز نشان داد که میزان این پارامتر نیز درگروه های دیابتی در سطح معنی داری(۰۵/۰P<) درمقایسه با گروه های کنترل کاهش یافته است.قابل ذکراست که درصدلوله هایی با SCI مثبت در گروه های کنترل های نسبت به گروه ه درمان شده با ژل با دوز mg/kg 100اختلاف معنی داری نداشت (۰۵/۰P<) .ازطرفی ،دربین گروه های درمان شده با ژل نیز اختلاف معنی داری وجود نداشت (۰۵/۰P< )(جدول ۳-۶)
۳-۵-بررسی سطح سرمی تستوسترون
دربررسی سطح سرمی تستوسترون در گروه های مختلف آزمایشی ،میزان این هورمون درگروه دیابتی نسبت به سایرگروه ها درسطح معنی دارپایین تر ارزیابی شد(p<0/05).همچنین سطح سرمی تستوسترون به ترتیب در دوزهای mg/kg100 وmg/kg 50 ژل به طور قابل ملاحظه ای (p<0/05) افزایش یافته بود.قابل ذکراست که گروه کنترل درسطح معنی داری (p<0/05) تستوسترون سرمی بالاتری رادرمقایسه با سایرگروه های آزمایشی نشان میدهد.

این مطلب را هم بخوانید :  یکپارچه سازی زنجیره تأمین و جهت گیری بازار و اثرات آنان بر عملکرد شرکت- قسمت ...

گروه ها کنترل کنترل+ژل
mg/kg100
کنترل+ژل
mg/kg50
دیابت دیابتی+ژل mg/kg 50 دیابت+ژل mg/kg 100
تستوسترون
(ng/ml)
۱۴/۰±۱۰/۶ ۱۱/۰±۰۲/۶ ۰۱/۰±۹۹/۵ c042/0±۹۷/۱ b20/0±۲۶/۳ b12/0±۳۱/۴

جدول۳-۷-:مقایسه میانگین مقادیرسرمی هورمون تستوسترون درگروه های آزمایشی مختلفb:وجود اختلاف معنی دار باگروه های کنترل،c:وجود اختلاف معنی داربا گروه های دیابتی تحت درمان باژل
نمودار۳-۹:مقایسه سطح سرمی تستوسترون درگروه های مختلف آزمایشی وکنترل.*: نشان دهنده اختلاف معنی دار بین گروه های درمانی وگروه دیابتی است . #:نشان دهنده اختلاف معنی دار بین گروه دیابتی باگروه های کنترل است .تمامی داده ها براساس میانگین ±انحراف معیاربیان شده اند .
۳-۶- مطالعه تغییرات مربوط به پارامترهای اسپرم
۳-۶-۱- نتایج حاصل از مطالعه درصد تعداد اسپرم های زنده در دم اپیدیدیم:
قابلیت زنده ماندن اسپرم ها درگروه دیابتی درمقایسه باگروه های کنترل وگروه های درمان شده توسط ژل کاهش معنی داری را نشان می داد. (۰۵/۰P<).قابلیت زنده ماندن اسپرم های گروه درمان شده توسط دوز بالای ژل در مقایسه با دوز پایین،درسطح معنی داری(۰۵/۰P<) افزایش یافته بود.بیشترین قابلیت زنده ماندن اسپرم درگروه کنترل مشاهده شد.(تصویر۳-۱۱ ونمودار۳-۱۰) نتایج حاصل از شمارش اسپرم های زنده نشان می دهد درصد اسپرمهای زنده در گروه دیابتی کاهش یافته است و این کاهش اختلاف معنی داری(۰۵/۰P<) با گروه های کنترل دارد. در ضمن اختلاف معنی داری(۰۵/۰P<) مابین گروه های دیابتی تحت درمان وجوددارد .
.