بررسی اثر ژل آلوئه ورا بر روی فاکتورهای اسپرمی و تغییرات هیستوشیمیایی بیضه …

دیابتی+ژل mg/kg50

دیابتی

کنترل+ژل
mg/kg100

کنترل+ژل
mg/kg50

کنترل

گروه ها

۲۳/۱±۳۶

۲۰/۱±۹۴/۳۰

۲۵/۱±۲۸/۲۶ab

۸۱/۰±۴۹/۴۵

۴۷/۰±۳۰/۴۴

۸۷/۱±۶۶/۴۶

تعداد اسپرم(۱۰۶×)

جدول ۳-۱۲ :مقایسه میانگین تعداد اسپرم ها در گروه های آزمایشa:وجوداختلاف معنی دار (p<0.05) باگروه کنترل،b:وجود اختلاف معنی داربا گروه های تحت تیمار(P<0.05)
۳-۶-نتایج ارزیابی های بیوشیمیایی بافت بیضه
نتایج حاصل از اندازه گیری میزان مالون دی-آلدئید (MDA) در بافت بیضه:
مقایسه نتایج حاصل از اندازه گیری میزان مالون دی-آلدئید بافت بیضه در گروههای مختلف آزمایشی نشان می دهد که در گروه دیابتی افزایش معنی داری در میزان این ماده در مقایسه با گروه های کنترل وجوددارد (P<0.05). میزان افزایش این ماده در گروه دیابتی بیشتر از همه گروه ها می باشد (جدول ۳-۱۳ و نمودار۳-۱۸).بررسی های بیوشیمیایی صورت گرفته در بافت بیضه گروه های مختلف آزمایشی آشکارساخت که متعاقب تجویز استرپتوزوسین والقای دیابت مقادیر مالون دی آلدئید (نمودار۳-۱۸ ) دربافت بیضه افزایش ومیزان آنزیم کاتالاز وظرفیت آنتی اکسیدانتی تام بافت بیضه کاهش معنی داری را در مقایسه با گروه کنترل نشان می دهند.

گروه ها کنترل کنترل+ژل
mg/kg50
کنترل+ژل
mg/kg100
دیابت دیابت +ژل
mg/kg50
دیابت +ژل
mg/kg100
مالون دی آلدئید
(nmol/gr

این مطلب را هم بخوانید :  بررسی حلالیت تارتاریک اسید با استفاده از نانو ذرات نقره- قسمت ۵