فایل – یکپارچه سازی زنجیره تأمین و جهت گیری بازار و اثرات آنان بر …

عملکرد کسب و کار

۵

۸۲۸/۰

(منبع: یافتههای تحقیق)
۳-۹- متغیرهای تحقیق
متغیر شامل هر چیزی است که بتواند ارزشهای گوناگون و متفاوت را بپذیرد. این ارزشها میتواند در زمانهای مختلف برای یک شخص یا یک چیز متفاوت باشد یا اینکه در یک زمان برای اشخاص یا چیزهای مختلف تفاوت داشته باشد (سکاران،۱۳۸۱).
متغییر بر اساس نقشی که در پژوهش بر عهده دارد به چهار دسته تقسیم میشود:
الف) متغیر مستقل
ب) متغیر وابسته
ج) متغیر واسطهای یا تعدیلگر
الف) متغیر مستقل، متغیری محرک یا درونداد است که به وسیله پژوهشگر اندازهگیری، دستکاری، یا انتخاب میشود تا تأثیر یا ارتباط آن با متغیر دیگری معین شود. متغیر مستقل، مقدمه و وابسته، نتیجه است.
ب) متغیر وابسته، متغییر پاسخ، برونداد یا ملاک است و. عبارت است از وجهی از رفتار یک ارگانیسم که تحریک شده است. متغیر وابسته مشاهده یا اندازهگیری میشود تا تأثیر متغیر مستقل بر آن معلوم و مشخص شود (دلاور، ۱۳۸۲).
ج) متغیر واسطهای یا تعدیلگر: دیدگاه سنتی درباره پژوهش این گونه است که پژوهشگر ابتدا رابطه یک متغیر مستقل را با متغیر وابسته و سپس رابطه متغیر مستقل دیگری را با آن متغیر وابسته مطالعه و این کار را ادامه میدهد و سرانجام یافتهها را کنار هم میچیند. امروزه چنین طرحی کهنه و منسوخ شده است در واقع به سبب تعامل پیچیده متغیرهای مستقل و تأثیر این تعامل در متغیرهای وابسته، پدیده ها را نمیتوان به سادگی فهمید و تبیین کرد. به علاوه اینکه رابطه مورد انتظار اصلی و اولیه بین متغیرهای مستقل و وابسته گاه در حضور یک متغیر سوم، تغییر میکند. در چنین حالتی، رابطه بین متغیر مستقل و متغیر وابسته مشروط به متغیر سوم میشود و متغیر سوم در واقع نقش تعدیلگر را ایفا میکند. بدین ترتیب میتوان گفت که متغیر تعدیل کننده، از نوع متغیر مستقل است به همین دلیل برخی آن را متغیر مستقل دوم مینامند زیرا محقق میل دارد آن را کنترل و دست‌کاری کند، تا مشخص شود آیا این متغیر، رابطه متغیر مستقل و وابسته را تحت تأثیر قرار می‌دهد یا نه؟
د) متغیر کنترل: پژوهشگر همواره میخواهد رابطه دو متغیر یا تأثیر متغیر مستقل بر متغیر وابسته را بررسی نماید، اما متغیر وابسته علاوه بر متغیر مستقل اغلب از عوامل یا متغیرهای زیاد دیگری نیز تأثیر میپذیرد (متغیر تعدیلکننده) و در واقع اثر متغیر مستقل فقط بخشی از آن است. بنابراین اگر پژوهشگر بخواهد تغییرات متغیر وابسته را به متغیر مستقل نسبت دهد، باید سایر متغیرهای تأثیرگذار را به دقت شناسایی و آنها را به گونهای کنترل کند که اثر آنها با اثر متغیر مستقل آمیخته نشود. به این دسته از متغیرها که پژوهشگر با روشهای خاص اثر آنها را خنثی میکند متغیرهای کنترل میگویند. فرق این گونه متغیرها با متغیر تعدیل کننده، این است که محقق، اثر متغیر تعدیل کننده را اندازه‌گیری می‌کند، ولی اثر متغیر کنترل را از میان می‌برد (طاهری، ۱۳۷۸).
متغیرهای تحقیق حاضر به شرح زیر هستند:
متغیرهای مستقل: یکپارچهسازی زنجیره تأمین مشتمل بر به اشتراکگذاری اطلاعات و هماهنگی عملیاتی
متغیرهای وابسته: عملکرد شرکت مشتمل بر عملکرد عملیاتی و عملکرد کسب و کار
متغیر واسطهای یا تعدیل کننده: جهتگیری بازار شامل (مشتریمداری و جهتگیری رقیب)
متغیرهای کنترل: هماهنگی درون کارکردی، مالکیت (دولتی، خصوصی و مالکیت خارجی)، صنعت (تولیدی و خدماتی)، اندازه شرکت (برحسب تعداد کارکنان تمام وقت) و اندازه دایره IT.
۳-۱۰- تعریف عملیاتی متغیرها
۳-۱۰-۱- یکپارچهسازی زنجیره تأمین
یکپارچهسازی زنجیره تأمین در اصل یکی کردن شرکای زنجیره (حلقهها) را مدنظر ندارد، بلکه هدف، یکی کردن دیدگاهها، اهداف و استراتژیها است. همه این حلقهها باید بفهمند که با هم شریک بوده و کسی در این زنجیره موفق است که حلقههای موفق دیگری وی را دربرگرفته باشند. موفقیت یک حلقه در گرو موفقیت حلقههای دیگر است و شکست یک حلقه، شکست حلقههای دیگر را در پی خواهد داشت. یکپارچهسازی زنجیره تأمین ممکن است که به عنوان فرآیند تعامل و همکاری که در آن شرکتها در یک زنجیره تأمین با هم به طریقه تعاونی و همکارانه جهت رسیدن به نتایج قابل قبول متقابل کار میکنند، تعریف شود.
در پژوهش حاضر با توجه به این که ما این متغیر را در دو زیر متغیر به اشتراکگذاری اطلاعات و هماهنگی عملیاتی مورد بررسی قرار دادهایم با طرح سؤالات ۱ تا ۵ برای متغیر به اشتراکگذاری اطلاعات و ۶ تا ۱۰ برای هماهنگی عملیاتی، این متغیر عملیاتی گردیده است.
۳-۱۰-۲- جهتگیری بازار
جهتگیری بازار، اشاره به جهتدهی بازار به سمتی است که موجبات ایجاد ارزش افزوده را برای مشتریانش فراهم میسازد و نقش بنیادی در استراتژی و مدیریت سازمانی بازی میکند.
در پژوهش حاضر این متغیر از طریق دو زیر متغیر جهتگیری رقبا و مشتریمداری مورد سنجش قرار گرفته است. با طرح سؤالات ۱۱ تا ۱۳ برای متغیر جهتگیری رقبا و ۱۴ تا ۱۷ برای متغیر مشتریمداری، متغیر جهتگیری بازار عملیاتی گردیده است.
۳-۱۰-۳- عملکرد شرکت
مفهوم عملکرد سازمانی دارای جنبههای بسیاری است و هریک از آنها به طرق مختلفی در مطالعات پیشین درباره مدیریت زنجیره تأمین، مورد بهره برداری قرار گرفتهاند. در این مطالعه دو جنبه مهم آن یعنی عملکرد عملیاتی و عملکرد کسب و کار مورد بررسی قرار گرفته است. که به طور خاص، عملکرد عملیاتی به اصلاح و بهبود واکنش شرکت به تغییرات محیطی نسبت به رقبا اشاره دارد، درحالی که عملکرد کسب و کار به عملکرد مالی شرکت در ارتباط با بازده سرمایهگذاری، سودآوری و درآمد خالص اشاره میکند. با طرح سؤالات ۲۲ تا ۲۵ برای متغیر عملکرد عملیاتی و ۲۶ تا ۳۰ برای متغیر عملکرد کسب و کار، متغیر عملکرد شرکت عملیاتی گردیده است.
۳-۱۰-۴- هماهنگی درون کارکردی
هماهنگی درون کارکردی به هماهنگی منابع شرکت و فعالیتهای مشتریمدار، در سراسر شرکت اشاره دارد.
این متغیر در پژوهش حاضر به عنوان یک متغیر کنترل مورد بررسی قرار گرفته و با طرح سؤالات ۱۸ تا ۲۱ عملیاتی گردیده است.
۳-۱۱- روش تجزیه و تحلیل دادهها
مدلیابی معادلات ساختاری[۵۰] یک تکنیک تحلیل چند متغیری بسیار کلی و نیرومند از خانواده رگرسیون چند متغیری و به بیان دقیق‌تر بسط “مدل خطی کلی” است. که به پژوهشگر امکان می‌دهد مجموعهای از معادلات رگرسیون را به گونه هم زمان مورد آزمون قرار دهد. مدلیابی معادله ساختاری یک رویکرد جامع برای آزمون فرضیه‌هایی درباره روابط متغیرهای مشاهده شده و مکنون است که گاه تحلیل ساختاری کوواریانس، مدلیابی علّی و گاه نیز لیزرل[۵۱] نامیده شده است اما اصطلاح غالب در این روزها، مدلیابی معادله ساختاری یا به گونه خلاصه SEM است (هومن، ۱۳۹۱، ص ۱۱).
مدل معادلات ساختاری یک ساختار علی خاص بین مجموعهای از متغیرهای پنهان[۵۲] و متغیرهای مشاهده شده[۵۳] است. با استفاده از مدل معادلات ساختاری روابط بین متغیرهای پنهان با یکدیگر و نیز گویههای سنجش هر متغیر پنهان با متغیر مربوط قابل بررسی است. مدلهای نظری چند متغیره را نمیتوان با شیوه دو متغیری که هر بار تنها به رابطه یک متغیر مستقل با یک متغیر وابسته در نظر گرفته میشود، ارزیابی کرد. تجزیه و تحلیل چند متغیره به یک سری روشهای تجزیه و تحلیل اطلاق میشود که ویژگی اصلی آنها، تجزیه و تحلیل همزمان K متغیر مستقل و n متغیر وابسته است.
به طور کلی روابط بین متغیرها در مدل معادلات ساختاری دو دسته است:
مدل اندازهگیری یا تحلیل عامل تأییدی: روابط بین متغیرهای پنهان با متغیرهای آشکار
مدل ساختاری یا مدل تحلیل مسیر: روابط بین متغیرهای پنهان با یکدیگر
برای بررسی مدل، نخست از تحلیل عاملی تأییدی برای سنجش روابط متغیرهای پنهان با گویههای سنجش آنها استفاده شده است. مدل اندازهگیری (تحلیل عاملی تأییدی) ارتباط گویهها یا همان سوالات پرسشنامه را با سازهها مورد بررسی قرار میدهد. سپس با استفاده از مدل ساختاری ارتباط عاملها با یکدیگر جهت آزمون فرضیات مورد بررسی قرار خواهند گرفت. در واقع تا ثابت نشود نشانگرها یا همان سوالات پرسشنامه، متغیرهای پنهان را به خوبی اندازهگیری کردهاند، نمیتوان روابط را مورد آزمون قرار داد. لذا برای اینکه مفاهیم به خوبی اندازهگیری شدهاند از مدل اندازهگیری یا تحلیل عاملی تأییدی استفاده میشود.

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت  fotka.ir  مراجعه نمایید.